Nowe wydawnictwo Sakuraphon – Gertrude Meller (1879–1945) na CD

Japońskie wydawnictwo Sakuraphon proponuje nową płytę Compact Disc z remasterem materiału pochodzącego z płyt szelakowych 78 rpm.

Tym razem są to wybrane nagrania brytyjskiej firmy Homochord z brytyjską pianistką Gertrude Meller (1879–1945). Urodzona w Bedford w Anglii Meller studiowała grę na fortepianie w Guildhall School of Music w Londynie pod kierunkiem Francesco Bergera (1834–1933), wybitnego pianisty i kompozytora, który sam był uczniem Ignaza Moschelesa. W swoich wspomnieniach zatytułowanych Reminiscences, Impressions and Anecdotes (1913) Berger wyróżnił Meller i Dadine Sutherland jako dwie ze swoich najlepszych uczennic.

Sakuraphon w HIGH FIDELITY:

• WYWIAD: HISAO NATSUME, Sakuraphon ⸜ wydawnictwo

• MUZYKA ⸜ recenzja: LEO SIROTA, Pulpils if Leschetizky, AUGUSTE de RADWAN ⸜ SAKURAPHON

• MUZYKA ⸜ felieton: HISAO NATSUME przedstawia: W poszukiwaniu zaginionego wielkiego pianizmu. Cz. 1

• MUZYKA ⸜ felieton: HISAO NATSUME przedstawia: W poszukiwaniu zaginionego wielkiego pianizmu. Cz. 2 FRANCJA

Meller zadebiutowała recitalem w Bedford w 1900 roku, wykonując program obejmujący 32 wariacje c-moll Beethovena oraz Andante spianato et Grande Polonaise brillante Chopina. W 1905 roku wystąpiła w Koncercie fortepianowym d-moll Rubinsteina w Guildhall School, a w następnym roku powtórzyła ten program podczas koncertu promenadowego w londyńskiej Queen’s Hall pod batutą sir Henry’ego Wooda. Nadal regularnie występowała w Londynie, zwłaszcza w Aeolian Hall, po czym po I wojnie światowej powróciła do rodzinnego Bedford, gdzie łączyła nauczanie z okazjonalnymi występami koncertowymi i audycjami radiowymi, aż pogarszający się stan zdrowia położył kres jej karierze publicznej w połowie lat 30. XX wieku.

Z jednym wyjątkiem wszystkie nagrania wytwórni Homochord zawarte w tym albumie powstały w latach 1922–1923 przy użyciu metody nagrywania akustycznego. W katalogu muzyki klasycznej renomowanej brytyjskiej wytwórni Homochord Gertrude Meller zajmowała obok Leo Siroty miejsce jednej z głównych artystek. W rzeczywistości nagrała dla tej wytwórni więcej utworów niż Sirota, co odzwierciedla jej znaczenie w katalogu wytwórni.

Wydawca pisze:

Gra fortepianowa Meller wpisuje się w wielką romantyczną tradycję wykonawczą, w której inspiracja i spontaniczność mają pierwszeństwo przed dosłownym trzymaniem się wydrukowanej partytury. W moim odczuciu jej gra przypomina wysoce indywidualną sztukę Władimira de Pachmanna i Marka Hambourga, charakteryzującą się swobodą frazowania, poetycką wyobraźnią i improwizacyjnym duchem. Na przykład w słynnym Walcu minutowym wprowadza ona figury ornamentalne niezwykle podobne do tych, które słychać we wczesnych nagraniach Pachmanna dla wytwórni G&T, zachowując praktyki wykonawcze, które dziś praktycznie zanikły. Tak jak Guiomar Novaes była niegdyś pieszczotliwie nazywana „Paderewskim w spódnicy”, tak samo można by uznać Gertrudę Meller za „Władimira de Pachmanna w sukience” – pianistkę, której występy łączą poetyckie wyrafinowanie z nieodpartą spontanicznością.

Prezentowany tu program odzwierciedla repertuar, który kwitł w salach koncertowych i salonach muzycznych pod koniec XIX i na początku XX wieku. Obok Chopina znajdują się utwory Chaminade’a, Godarda, Moszkowskiego, Poldiniego, Rubinsteina, Liszta i wielu innych kompozytorów, którzy niegdyś stanowili trzon repertuaru pianistów, ale dziś rzadko się z nimi spotykamy. Wiele z tych nagrań pojawia się tutaj po raz pierwszy od czasu ich pierwotnego wydania, co sprawia, że album ten jest nie tylko długo oczekiwanym ponownym odkryciem niezwykłej brytyjskiej pianistki, ale także nieocenionym dokumentem utraconej tradycji romantycznej gry fortepianowej.

Materiał został zremasterowany przez pana HISAO NATSUME. ●

→ SAKURAPHON.net

tekst red./mat. prasowe

foto mat. prasowe

«●»