MIECZYSŁAW KOSZ „Ikar. Solo na Jazz Jamboree” – solowy recital Mieczysława Kosza, który… nigdy się nie odbył

Polskie Radio proponuje nam kolejną perełkę ze swoich archiwów.

Zachowały się w nich nagrania koncertów Mieczysława Kosza z pięciu kolejnych edycji festiwalu Jazz Jamboree: od debiutu w kameralnej sali Filharmonii Narodowej w 1967 roku po zamykający tę serię występ w Sali Kongresowej Pałacu Kultury i Nauki w 1971. Tylko jeden z tych występów – w 1969 – był samodzielną prezentacją artysty.

Wydawca: Agencja Muzyczna Polskiego Radia
Premiera: 12.06.2026

PROGRAM: 1. Pytanie (1971), 2. Dla Ciebie (1970), 3. Odejście (1969), 4. Relaks flegmatyka (1969), 5. Satin Doll (1968), 6. Stella by Starlight (1969), 7. Solar (1970), 8. Misty (1970), 9. Autumn Leaves (1969), 10. Kołysanka z filmu „Dziecko Rosemary” (1971)

Podczas pozostałych edycji festiwalu Kosz muzykował solo zaledwie przez kilka minut. Jak czytamy w materiałach prasowych, album Ikar. Solo na Jazz Jamboree to „próba odpowiedzi na pytanie: jak brzmiałby dłuższy, samodzielny recital Kosza, gdyby pianista kiedykolwiek zdecydował się go zagrać?”

Płyta zawiera dziesięć utworów, zarejestrowanych podczas warszawskiego festiwalu w latach 1968-71. Redaktor albumu Adam Domagała ułożył je, ignorując daty powstania i oryginalną kolejność. Nagrania, poddane rekonstrukcji i masteringowi przez laureata Grammy Jacka Gawłowskiego, złożyły się na pełnowymiarowy recital, który – jak dalej czytamy – choć wirtualny, jest poruszającym świadectwem, kogo miała i kogo straciła polska i europejska scena jazzowa.

Adam Domagała:

Na Jazz Jamboree Kosz występował w różnych salach koncertowych, miał do dyspozycji różne instrumenty, a nagrywali go, korzystając z różnej jakości sprzętu, różni (niestety, nieznani) realizatorzy dźwięku. Mieliśmy zatem garść stosunkowo krótkich kompozycji, zaprezentowanych zgodnie z ówczesnym obyczajem tak, by dać publiczności czas na reakcję, a więc – przerywanych długimi oklaskami, wybijającymi z rytmu i nastroju. Nasz zamysł polegał na tym, by z rozrzuconego w czasie i przestrzeniach konfetti ułożyć dramaturgicznie zwarty i brzmieniowo spójny spektakl. Bez przerw tam, gdzie nie są konieczne, i z chwilami na oddech tam, gdzie nakazuje to muzyczna narracja. To współczesna kreacja dokonana w cyfrowej domenie na bazie zapisu wiernie skopiowanego z ponad półwiecznych, analogowych taśm. Stworzyliśmy z Jackiem Gawłowskim iluzję jednego, długiego recitalu z czułością, miłością i – mamy nadzieję – także ze smakiem. Jeśli ktoś usłyszy tu fałsz lub niespójność, to wyłącznie nasza wina, nie artysty.

Płyta Polskiego Radia jest czwartą z serii prezentującej wcześniej niepublikowane – lub bardzo słabo znane – nagrania Mieczysława Kosza jako solisty, lidera własnego zespołu i sidemana. Ukazuje się na płycie kompaktowej, której okładkę zaprojektował Dawid Ryski. W formie cyfrowej album jest dostępny we wszystkich serwisach streamingowych, także tych oferujących dźwięk w wysokiej rozdzielczości. ●

→ www.POLSKIERADIO.pl

tekst red./mat. prasowe

foto mat. prasowe, Marek Karewicz – PAP

«●»